Biżuteria

Czy twórca biżuterii handmade musi znakować cechą i próbą swoją biżuterię?

Zasada pierwsza.

Każdy wyrób zawierający metal szlachetny, wystawiony na sprzedaż, na terenie Polski, powinien być oznaczony imiennikiem. Jest to uniwersalny i niepowtarzalny symbol, określający konkretnego twórcę, zarejestrowany w urzędzie probierczym. Zazwyczaj jest on kombinacją liter, cyfr oraz kształtów. Oto kilka przykładów: MW* , , (W8W), -3DD- .

https://www.ankabizuteria.pl/

Co to jest urząd probierczy? To urząd, który oprócz weryfikacji i rejestracji imienników, bada zawartość metalu szlachetnego w stopie, a następnie znakuje go zgodnie z wynikami badań. Przez stop rozumiemy mieszaninę metali szlachetnych z innymi domieszkami, które mają na celu uzyskanie jak najlepszych właściwości pod względem trwałości, twardości, barwy oraz ceny.


Zawieszka – biżuteria ręcznie robiona ze złotych nici frywolitka

Zasada druga.

Jeśli tworzycie biżuterię z wykorzystaniem srebra o wadze równej bądź większej niż 5 g, bądź z wykorzystaniem złota lub platyny o wadze równej, bądź większej niż 1 g, musicie oddać Wasz wyrób do urzędu probierczego, w celu zbadania zawartości metalu szlachetnego, a następnie cechowania, czyli naniesienia na wyrób cechy probierczej.

Cecha probiercza jest znakiem urzędowym zawierającym takie informacje jak: rodzaj metalu i tutaj dla srebra-głowa kobiety w chustce, dla złota-głowa rycerza, natomiast dla platyny-głowa konia. Cecha probiercza zawiera również próbę metalu, czyli stosunek czystego metalu szlachetnego do masy stopu. W przypadku srebra próba 999 oznacza 99,9% czystego metalu w stopie. Kolejne próby dla srebra to 925, 875, 830 i 800. W przypadku złota są to cyfry od 0 do 6 odpowiadające ilości karatów. Dla platyny natomiast rozróżniamy próbę 999,950 oraz 850. Cecha probiercza oprócz rodzaju metalu i próby zawiera również literę odpowiedzialną za urząd probierczy, który dokonał badania oraz cechowania. Omówione zasady dotyczą nie tylko twórców biżuterii złotej, srebrnej czy platynowej, ale także na przykład sutaszowej, makramowej bądź koralikowej, czy każdej innej wykorzystującej elementy z metali szlachetnych takich jak bigle, łańcuszki czy zapięcia. Istotne jest również to, że do urzędu probierczego oddajemy gotowe produkty, a nie pojedyncze komponenty. Niedawno zmieniły się zasady dostarczania wyrobów do urzędu probierczego, a mianowicie można ją teraz wysyłać za pomocą firmy kurierskiej.


Komplet biżuteria handmade z frywolitki i czarnym kamieniem

Podsumowując, gdy wyrób srebrny ma poniżej 5 g, a złoty lub platynowy poniżej 1 g, to powinien posiadać imiennik, może posiadać próbę i nie musi mieć cechy probierczej. Natomiast gdy wyrób srebrny waży 5 g lub więcej, a złoty lub platynowy 1 gram, lub więcej, wtedy oprócz imiennika powinien mieć cechę probierczą, która zawiera również próbę i jest nadawana tylko i wyłącznie przez urząd probierczy.

Kilka wskazówek praktycznych.

Oprócz imiennika zarejestrowanego w urzędzie probierczym warto pójść o krok do przodu i spersonalizować swoją markę, poprzez tworzenie własnego znaku firmowego. Takie rozwiązanie niesie za sobą wiele korzyści, oprócz wyróżnienia się na rynku, staniecie się bardziej rozpoznawalni, łatwo i szybko wypromujecie swoją markę, a wasz znak firmowy będzie trwalszy i odporniejszy na wszelakie przetarcia. Imiennik bądź znak firmowy można przybijać samemu, jedyne czego potrzebujemy, to stempel, młotek i ewentualnie kowadełko. Po mocnym uderzeniu stempel tworzy wgniecenie na powierzchni metalu, lecz proces ten, wymaga użycia dużej siły oraz istnieje ryzyko uszkodzenia wyrobu. Alternatywą jest najnowocześniejsza metoda znakowania za pomocą lasera.